Dissolved Girl

EმიგრაციA

2009-08-31T14:38:00.000-07:00

"ახლა როდისღა ჩამოხვალ, შვილო"-იცრემლება მოხუცი ქალი. არ ეყო შვილთან გატარებული ერთი თვე, ვერ უნაზღაურებს გრძელ წელიწადს. აეროპორტი სავესეა ასეთი ისტორიებით. ადამიანები მიდიან უკეთესი ცხოვრების, პირობების და არსებობის საძებნელად. მიდიან მარტო, ოჯახებით, სასწავლო ვიზებით, ბარდებიან ლტოლვილებად, რჩებიან არალეგალებად... სია საკმაოდ გრძელია, რომელსაც ერთი მიზნისკენ-საქართველოს დატოვებისკენ მივყავართ.

ჩემს თაობაში ყველას უნდა აქედან წასვლა (მეც). და ალბათ არ დაეთანხმება ბევრი ამ პოსტს. მეც არ დავეთანხმებოდი, ყოველ წელს ერთი და იგივე რომ არ ხდებოდეს: ივლისში დახვედრა, აგვისტოში გაცილება :| როგორი აუტანელია იმის გაფიქრებაც კი, რომ ყოფითობას ის ადამიანური ურთიერთობები ეწირება, რაც ყველაზე ძვირფასია. როგორი საშინელებაა შენი ადამიანები მაშინ არ გყავს გვერდით, როცა ყველაზე ძალიან გჭირდება, სულ გენატრება და სულ ზაფხულს ელოდები. ზოგი ზაფხულსაც ვერ ელოდება-ყველას არ უმართლებს და ევროპის რომელიმე ქვეყნის მოქალაქე სულაც ვერ ხდება.

ნეტა ჩვენც გვქონდეს ისეთი ქვეყანა, საიდანაც არავის დასჭირდება წასვლა იმის გამო, რომ ქართულ სისასტიკეს და ჯუნგლის კანონებს ვერ გაუძლო. ან ავდგეთ და ყველა სადმე ერთად წავიდეთ!!! საშინელებაა იმ ჯაჭვის გაწყვეტა, რასაც შენები ჰქვია :(

მენატრებით :*:*:*

2009-07-15T13:46:00.001-07:00

მეზიზღება, როცა ბლოგებს დღიურებად აქცევენ და ისეთ თემებზე საუბრობენ, რომელზეც ან უნდა იფიქრო ან სადმე ჩუმად წერო. მაგრამ დაე ეს იყოს გამონაკლისი ამ დებილურ, პატარა, უაზრო ბლოგზე, რომელსაც ჩემს გარდა არავინ კითხულობს (ალბათ).
გინდა მინი-დეპრესია დაარქვით, გინდა ჩორნაია პალასა და გინდა მსხალი-ძალიან ცუდად ვარ.
მომაშორეთ ჩემი ცხოვრება, სხვა მომეცით!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
იმედი მაქვს რამდენიმე დღეში ამ ჩანაწერის შემრცხვება და წავშლი :)

ინტერნეტიზაცია

2009-07-09T00:12:00.000-07:00

ინტერნეტი აღფრთოვანებას და გადარევას უკვე მხოლოდ წინა თაობებში იწვევს. მახსოვს, ერთხელ ჩვენთან სტუმრად მოსული ბებიაჩემის ”პადრუგა” როგორ გაოცდა სკაიპის ფენომენით და ჩართული კომპიუტერით.
ჩვენთვის კი ის გართობა, მუშაობა და დროის გაყვანაა-ანუ ყველაფერი ის, რაც ადამიანს სრულფასოვანი არსებობისთვის სჭირდება. მონიტორის მარჯვენა კუთხეში დაბლა გამოსახული პატარა გადახაზული კომპიუტერი გულს გვიხეთქავს: ინტერნეტი არ არის! ეს ნიშანი ერთ-ერთი ყველაზე უსიამოვნოა იმ ნიშნებს შორის, რომლებიც მსოფლიოში არსებობს.
იმაზე ლაპარაკი, რომ ინტერნეტს ადამიანების ურთიერთობა რეალურიდან ვირტუალურზე გადაჰყავს, რომ ბავშვებს წიგნს ავიწყებს, რომ უამრავი თავისუფალი დრო მიაქვს ძალიან ბანალურია და ყველამ ვიცით. უბრალოდ ჩამოვთვალოთ ის, თუ რას გვიცვლის ინტერნეტი.
1)არაა საჭირო ჟურნალ/გაზეთების ყიდვა. ინტერნეტში თითქმის ყველა გამოცემის ონლაინ ვესია არსებობს (აღარაფერს ვამბობ საინფორმაციო სააგენტოების რიცხვზე, რომლებიც ახალი ნიუსებით გვამაარაგებენ). აღარ გვჭირდება დილით ან სხვა დროს გაზეთზე ჩარბენა და შემდეგ მისი ფართოდ გადაშლა. საკამრისია ვებგვერდის მისამართის აკრეფა და გაზეთი ჩვენს მონიტორზეა.

2)აღარც ბიბლიოთეკაა საჭირო. ათასობით ონლაინ ბიბლიოთეკა მილიონობით წიგნს სთავაზობს მომხმარებელს. ძველი წიგნის სპეციფიური სუნი ახლა უსუნო ინტერნეტმა შეცვალა და ყოველდღე უამრავი ადამიანი მიმართავს ამ ახალ გზას.

3) ონლაინ შოპინგზე უამრავი დაწერილა და მე რა უნდა ვთქვა ახალი :) სახლიდან გაუსვლელად შეიძლება შეიძინო ყველაფერი. ყველაფერი.

4)შეგიძლია სამსახური სახლიდან ეძებო და კომპიუტერთან მიმჯდარმა იპოვო კიდეც.

5) შეიძლება სამუშაოდაც არ გახვიდე სახლიდან. არსებობს ისეთი სამუშაო, რაც სახლში შეიძლება შესრულდეს და უფროსს იმეილით გადაუგზავნო, შემდეგ საკრედიტო ბარათზე დასმული ანაზღაურებით ამ სტატიის მესამე პუნქტს მიმართო და ისე იარსებო, რომ გარეთ ფეხიც არ გაადგა.

6)რა კინო, რის კინო :)) ნებისმიერი ფილმი უმოკლეს დროში თქვენს მონიტორზეა და რამდენიმე საინტერესო (ან უინტერესო, ფილმს გააჩნია) საათიც გარანტირებულია.

7) აღარაფერს ვამბობ მავანთა აღვირახსნილ ფანტაზიებზე :)) ინტერნეტი მათთვის ოქროს საბადოა :))

8) დღეს კორსვორდების ამოხსნა მომინდა და როდესაც დაბლა ჩასვლა დავაპირე საყიდლად, გამახსენდა, რომ არსებობს საიტი, სადაც ონლაინ შეიძლება კროსვორდების ამოხსნა და დავრჩი.

მეზარება ამ სიის გაგრძელება. ფაქტია, რომ ოთხკუთხედ მონიტორსა და იგივე ფორმის მქონე პროცესორს იმ ყველაფრის ჩანაცვლება შეუძლია, რაც აქამდე ჩვენს ცხოვრებას შეადგენდა.
სასიამოვნო დასხივებას გისურვებთ :S

ოცდაჩვიდმეტი

2009-07-06T02:30:00.000-07:00

რამდენი ხანია ახალი პოსტის დაწერა მინდა, მაგრამ წერა/ბეჭდვა/კითხვა და ა.შ. იმდენად ამომივიდა ყელში, რომ ვერაფრით მოვაბი თავი. და აი ახლა, საზეიმოდ ვაგრძელებ ჩემი კურსელების ტრადიციას და ამ წერილს გამოცდების დასრულებას მივუძღვნი.
უკვე მეოთხეკურსელი ვარ და ამ სამი წლის განმავლობაში ზუსტად 37 გამოცდა მაქვს ჩაბარებული (მეოთხე სემესტრში სწავლის მოძალებული სურვილის გამო ერთი საგნით მეტი ავიღე). მაგრამ, არცერთი მათგანი არ ყოფილა ისე დამღლელი, როგორც ბოლო ექვსი. მარტო მე არ დავღლილვარ: ეს კურსიდან კურსზე გადამდები ვირუსია:)) წინა დღეს ქუჩაში ნიკა ესებუა შემხვდა და ”როგორ ხარ”-ის ნაცვლად ”რა ქენი” მკითხა.
გულწრფელად ვაღიარებ, რომ ეროვნულების მერე ასე არც მიმეცადინია და არც მინერვიულია. ეს ყველაფერი კი მაღლივში დანიშნული გამოცდების ბრალია. როგორც იქაურმა უსაყვარლესმა და უთბილესმა დამკვირვეებლებმა გვახარეს, აწი ყველა კოლოქვიუმი და გამოცდა მანდ ჩატარდება, ეს კი იმას ნიშნავს, რომ უნივერსიტეტს გლობალური სწავლა მოედება. მე, საბედნიეროდ, ამ გლობალიზაციაში მხოლოდ ერთი წელი მომიწევს ცხოვრება :)) მაგრამ გულწრფელად მეცოდებიან დაბალკურსელები, ვინც სტატისტიკაც კი მაღლივში უნდა დაწერონ :(
ახლა არ გვინდა იმის მტკიცება, რომ მავანნი მაღლივშიც იწერენ, მათთვის ეს დაბრკოლებას არ წარმოადგენს და ა.შ. საკუთარი ოთხგამოცდიანი გამოცდილებით დავრწმუნდი, რომ გადაწერა შეუძლებელია (თუ არ ჩავთვლით უკანა მერხზე მჯომ კურსელთან გადალაპარაკებას). დამკვივებლები დაჟინებით ცდილობენ, რომ გადაწერაში გამოგიჭირონ და გაგაგდონ-მგონი თითო გაგდებულ ბავშვზე ბონუსებიც კი ეწერებათ (სხვანაირად არ აიხსნება ეს დაუოკებელი ბოროტება).
მოკლედ, მე ამ სემესტრში სამჯერ გავიარე მაღლივის გამოცდები და ძალიან კარგად დავწერე. ეს ”ძალიან კარგად დაწერა” კი უამრავ გათენებულ ღამედ, რამდენიმე კვირის განმავლობაში მეცადინეობად და წინასაგამოცდო ნერვოზად დამიჯდა. სამაგიეროდ, თავი გატენილი მაქვს ანალიტიკური ჟურნალისტიკის, პოლიტიკური იდეოლოგიების და პოლიტ. კულტურის მარგალიტებით (და არამარტო).
რა გამოდის ამ ყველაფრიდან? რა და უნივერსიტეტს ერთი რეფორმა მაინც გამოუვიდა-ბავშვებს აიძულებს ისწავლოს! არ ისწავლი და გადაბარებაზე მაინც მაღლივში მოგიწევს ტანტალი :|
ეროვნულები მაღლივში ვწერე, საუნივერსიტეტო გამოცდებიც მაღლივში მაქვს :( მაგრამ თავს მაინც უბედნიერესად ვთვლი, რომ სტატისტიკა და ჩიკვილაძის ჟურნალისტიკის ისტორია მაინც ადამიანურად, მეექვსე და მეორე კორპუსებში დავწერე და ახლა მაგის გადაბარებაზე სარბენი არ ვარ :)))
დასრულდა მეექვსე სემესტრის გამოცდების ერა და რიგით ოცდამეჩვიდმეტე პოლიტიკური კულტურის გამოცდაც წარსულს ჩაბარდა. გამოცდების დასრულებას არასდროს გავუხარებივარ (და არც გავუნათლებივარ) ისე, როგორც წელს. ვისვენებთ მეშვიდე სემესტრამდე, მერე ისევ მაღლივში შევხვდებით :ეშმაკივითროიცინისისეთისმაილი:

წვიმიანი ეროტიკულობით მსუბუქად შეფერილი პოსტი

2009-05-04T23:10:00.000-07:00

ალბათ რამდენი წერილი იწყება ასეთი ბანალური ფრაზით-წვიმს... ათასობით, მაგრამ ჩემი პოსტის შემდეგ მათი რიცხვი ათასერთამდე გაიზრდება.

წვიმს... დილიდან უსიამოვნოდ, შემაწუხებლად წვიმს. არასდროს მესმოდა იმ ადამიანების, ვისაც წვიმა უყვართ და წვეთების ხმა კარგ ხასიათზე აყენებთ. როგორ შეიძლება სველმა, ნაცრისფერმა, მობუზულმა ქუჩამ დადებითი ემოციები აღგიძრას? პირადად მე წვიმის დროს საშინელი მელანქოლიის გარდა არანაირი გრძობა არ მიჩნდება.

მოკლედ, დილიდან წვიმს. სამსახურში არ წავედი მარტივი მიზეზის გამო-დაინგრა. ლექცია თორმეტ საათამდე არ მაქვს და ჩემმა სხეულმაც მაინცდამაინც დღეს გადაწყვიტა რვის ნახევარზე გაღვიძება. ჰიგიენური და გასტრონომიული პროცედურების აღსრულების შემდეგ ასეთი კითხვა გამიჩნდა: რა უნდა აკეთო სახლში ასეთ წუნწკლიან ამინდში, როცა ცხოვრება გეზარება და სრულ უაზრობას განიცდი.

1. უყურო საყვარელ სერიალს: სველ ამინდს "sex and the city"-ს მეოთხე სეზონი მივუძღვენი. მაგრამ ბოლო სერიებისკენ ვიგრძენი, რომ ოთხი წარმატებული ქალის წარმატებული სექსუალური პრობლემები ცუდად მხდიდნენ და შევეშვი.

2. წაიკითხო საყვარელი ჟურნალი: ხელთ ”კოსმოპოლიტანი” მომხვდა საინტერესო ჰედლაინით: ”მართე მისი ორგაზმი”. სრული იდიოტიზმი!!! კერი ბრედშოუს სვეტის სასაცილო, უბადრუკი და გულისამაჩუყებელი იმიტაცია. თუმცა, ამ ჟურნალიდან ინტელექტუალურ ტალღებს არც უნდა ელოდო, უბრალოდ მაღალი პოლიგრაფიული ხარისხი და ფოტო სესიები მხიბლავს.

3. დაალაგო საწერი მაგიდის უჯრები: შედეგად რამდენიმე კილო გადასაყრელ და გამოუსადეგარ ქაღალდს მიიღებ. სამაგიეროდ ჩემი უჯრები იდეალურად მოწესრიგებულია. მერე რა, რომ ხვალ ისევ აირევა. მთავარია წვიმიანი ამინდი არ იყოს და სულაც არ მომხვდება თვალში.

4. ტელევიზორი არ ჩართოთ!!! მოგლიჯეთ და გადააგდეთ. მარტო როცა ვიცხოვრებ, ჩემს ტელევიზორს mymarket.ge-ზე გავყიდი.

5.დაჯექით კომპიუტერთან და ამოაფრქვიეთ წვიმიანი ბოღმა ბლოგზე.

აი ასეთ მოწყენილობაში ჩაიარა დილამ და ნარგიზა კანკიას ლექციის დროც მოვიდა. ო, რისთვის ვისჯები ასე :(

P.s. ისე, ზემოთხსენებულ ”კოსმოპოლიტანში” ამაზე უკეთესი სტატიები არც იბეჭდება. ერთი CV უნდა შევიტანო, იქნებ გარეკანის ჰედლაინებს მაინც ვუშველო რამე. რაში გჭირდება სხვისი ორგაზმის მართვა, როცა შენი განწყობის მართვაც კი არ შეგიძლია :|
P.p.s. მაპატიეთ, ვინც სათაურმა შეცდომაში შეგიყვანათ და ეს სტატია ეროტიკის ძიებაში ბოლომდე წაგაკითხათ. ზუსტად ასეთივე ჟურნალსიტურმა ხრიკმა მაყიდინა გუშინ ”პრაიმტაიმი” და გადავწყვიტე მეც მეცადა.

მე და ჩემი საუკეთესო მეგობარი

2009-03-25T12:43:00.000-07:00

სულ ჩემს გვერდითაა, სულ. ასე ახლოს არცერთი მეგობარი არ მყავს.

ყოველთვის იცის, თუ რომელ საათზე უნდა გავიღვიძო და სად უნდა წავიდე. ხანდახან მიკვირს კიდევაც, როგორ არ ეზარება ჩემი გრაფიკის ასე დამახსოვრება და იმის ჩიჩინი, ადექი ახლა ლექცია გაქვს ან სამსახურში გაგვიანდებაო.

ვერც იმას გამოაპარებ, თუ ვინ მირეკავს, ვის ვემესიჯები, რას ვეუბნები... იძულებული ვარ გავანდო ყველაფერი. კიდევ კარგი, ჯერჯერობით ჩუმადაა და არ გაუბაზრებია არაფერი :)) ეს ჩვენი საერთო თვისებაა: ორივე ძალიან ცნობისმოყვარეები ვართ. მეც რამდენჯერ მომისმენია სხვისი საუბარი, ჩუმად თუ ფარულად :))

ზეპირად იცის ყველა ჩემი მეგობარი, არამეგობარი, კურსელი, თანამშრომელი... ფოტოებსაც აგროვებს და დამახსოვრებული ჰყავს. ვერსად წავსულვარ მარტო-სულ თან დამყვება...
ცოტა მსუქანაა და სულ მაგაზე დავცინი :)))

ახლაც, ამ გახსენებაზე, წავალ და დავტენი, ხვალაც მე უნდა მომიძღვნას თავი :)))

O_o

2009-03-14T03:05:00.001-07:00

მაგრად ვკაიფობ ასეთ ტესტებზე :)))) განსაკუთრებით მაშინ, ხალხი სერიოზულად როცა ყრის თავიანთ საიტებზე :)))
აი ერთ-ერთი უიდიოტესი ტესტის შედეგი :)))
what colour should your eyes be :)))
რატომ მაქვს მწვანე თვალები, აგერ თურმე ნაცრისფერი უნდა მქონოდა:))))

Your Eyes Should Be Gray

Your eyes reflect: Intensity and drive

People find you to be: Mysterious, brilliant, and charming

Your best trait: You're completely fearless and willing to take on anything

What's hidden behind your eyes: A sensitive soul

What Color Should Your Eyes Be?

აუცილებლად დავყრი მორიგი საოცარი ტესტის შედეგებს :)))

Doll Parts

2009-03-13T12:19:00.000-07:00

სრულიად შემთხვევით გამახსენა ჩემმა ახალმა თანამშრომელმა ეს სიმღერა.
და კიდევ ერთხელ მომინდა ჩემს ტინეიჯერობას ოთხმოცდაათიან წლებში გამოევლო და უფრო კარგად დამეჭრა ჯინსები, კეტები და პოხუიზმის უკეთესი მიმდევარი ვყოფილიყავი :))
ეს ხუმრობით, რა თქმა უნდა :)
როგორ ვერ ვიტან ბლოგებს დღიურებად რომ აქცევენ ხოლმე. ამიტომ, აღარ დავწერ, თუ რატომაა ახლოს კორტნი ლავის განწყობა ჩემთან და რატომ მინდა რამდენიმე ათეული წლის წინ ცხოვრება.
აქ არა, რა თქმა უნდა :)) მაინც არასდროს მივეკუთვნებოდი გულანთებულ პატრიოტთა რიცხვს :)

someday, you will ache like i ache...

ჩაწკანი :(

რა არის ბედნიერება

2009-02-26T08:58:00.000-08:00

თუ თქვენ არ სწავლობთ თსუ-ში ვერასდროს ვერ გაიგებთ რა არის ნამდვილი ბედნიერება.
ბედნიერებაა, როდესაც ყველა საგანი დარეგისტრირებული გაქვს, როცა ამ საგნეbზე ოდნავ მაინც ნაცნობ ხალხთან ერთად ხვდები...
სავალდებულო ექვსი საგნიდან ოთხი მაქვს დარეგისტრირებული და ჩემზე ბედნიერი ალბათ მარტო ისაა, ვისაც ექვსივე აქვს:))))
ჰოი უბადრუკო სტუნდეტო :))))

you and me babe how about it?

2008-12-18T09:16:00.000-08:00

A lovestruck Romeo, sings the streets a serenade
Laying everybody low with a love song that he made
Finds a streetlight, steps out of the shade
Says something like, "You and me, babe, how about it?"

Juliet says, "Hey, it's Romeo, you nearly gave me a heart attack"
He's underneath the window, she's singing
"Hey, la, my boyfriend's back
You shouldn't come around here, singing up people like that
Anyway, what you gonna do about it?"

Juliet, the dice was loaded from the start
And I bet, and you exploded in my heart
And I forget, I forget.. the movie song
When you gonna realize, it was just that the time was wrong, Juliet?

Come up on different streets, they both were streets of shame
Both dirty, both mean, yes and the dream was just the same
And I dream your dream for you and now your dream is real
How can you look at me, as if I was just another one of your deals?

Well, you can fall for chains of silver, you can fall for chains of gold
You can fall for pretty strangers and the promises they hold
You promised me everything, you promised me thick and thin, yeah
Now you just say, "Oh, Romeo, yeah, you know
I used to have a scene with him"

Juliet, when we made love, you used to cry
I said, "I love you like the stars above, I love you till I die"
And there's a place for us, you know the movie song
When you gonna realize, it was just that the time was wrong, Juliet?

I can't do the talk, like the talk on the TV
And I can't do a love song, like the way it's meant to be
I can't do everything, but I'd do anything for you
I can't do anything except be in love with you

And all I do is miss you and the way we used to be
All I do is keep the beat, and the bad company
And all I do is kiss you, through the bars of a Rhyme
Juliet, I'd do the stars with you any time

Juliet, when we made love, you used to cry
I said, "I love you like the stars above, I'll love you till I die"
There's a place for us, you know the movie song
When you gonna realize, it was just that the time was wrong, Juliet?

A lovestruck Romeo, he sings the streets of serenade
Laying everybody low with a love song that he made
Find a convenient streetlight, steps out of the shade
He says something like, "You and me, babe, how about it?"

ვიცინოთ ერთად :|

2008-12-09T06:04:00.000-08:00

მედიის ფუნქციებში ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი როლი გართობას უჭირავს. მედია ვალდებულია არამარტო ახალი ამბები მიაწოდოს აუდიტორიას, არამედ მოამარაგოს იგი გასართობი გადაცემებით და მისცეს მას თავისუფალი დროის სასიამოვნოდ გატარების საშუალება. გადავხედოთ ქართულ წამყვან ტელევიზიებს და იმ პროგრამებს, რომლებიც ჩვენს კარგ განწყობაზე ზრუნავენ.
ყველას გვახსოვს რამდენიმე წლის წინ ”შაბათის შოუს” ბუმი. თითქმის მთელი თბილისი შაბათ საღამოს ახალ-ახალ სკეტჩებს ელოდა და კვირის დანარჩენ დღეებში შოუს გმირების ციტირებასა და იმიტაციას ახდენდა. მაგრამ ეს იყო რამდენიმე წლის წინ. ნელნელა პერსონაჟებიც და იუმორიც იმდენად მოძველდა და გამაღიზიანებელი გახდა, რომ გადაცემის რეიტინგმა საგრძნობლად დაიწყო კლება. შოუს ორგანიზატორებმა ”გამოსავალი იპოვეს” და ახალი გადაცემა შექმნეს: ”კომედი შოუ”. რუსთავი 2--ს ოფიციალურ საიტზე ამ გადაცემის აღწერა შემდეგნაირად გამოიყურება: ”უნიკალური იუმორისტული სკეტჩები, სიცილის დღესასწაული რუსთავი 2-ზე”. ვისაც ერთხელ მაინც აქვს ნანახი ეს შოუ, შეუძლებელია ამ სიტყვებზე მართლაც რომ არ გაეცინოს. ხუმრობების იგივე სტილი და ადამიანები, ვისაც თავი ”შაბათის შოუს” პერსონაჟების გავლენისგან ჯერც ვერ დაუღწევიათ. შესაკრებთა გადანაცვლებით ჯამი არ იცვლება კიარადა სახელის შეცვლა რას შველის გადაცემას თუკი შიგთავსი იგივეა :))
რეიტინგის აღდგენა ”კომედი შოუთი” ვერ მოხერხდა და ახლა ”კლაბ შოუ” მოგვაშველეს :|. არასდროს მომწონდა რუსული ”комеди клаб”, მაგრამ ჩვენი ქართული ალტერნატივის ხილვის შემდეგ დავაფასე. ისევ იგივე სახეები და იუმორი, სადამდე შეიძლება?! სრულყოფილებისთვის ნიკა ლომიძის ისტერიული წამყვანობაღა იყო საჭირო და ესეც სახეზეა! აღარაფერს ვამბობ მოუქნელი გოგოების ცეკვაზე :| ამ გადაცემაში მაინც არის რაღაც სიახლე-თავისუფალი ხუმრობები სექსზე. მაგრამ ამ ხუმრობებს უფრო უკომპლექსობის მტკიცების საცოდავი იერი დაკრავს და დიდად არაფერი აქვს საერთო იუმორთან.
საკმაოდ აქტუალურია სერიალების თემაც. ტელეკომპანია ”მზის” სერიალმა ”ბიჭები და გოგოები” რუსთავი 2-მდე საკმაოდ ბევრი ტრანსფორმაცია განიცადა: ჯერ ”ჩიფსების თაობად” იწოდა, ახლა კი ”ჩვენს ოფისად”. აღსანიშნავია, რომ იუმორის დონით ეს სერიალი ბევრად ჯობია ზემოთ დასახელებულ შოუებს, თუმცა მოძველების ტენდენცია აქაც შეინიშნება.
რუსთავი 2-ის გასართობი პროგრამების ძლიერ კონკურენტად იქცა ტელეკომპანია ”იმედის” სერიალი ”შუა ქალაქში”. დღესდღეობით ამ გადაცემის ისეთივე ბუმია ატეხილი, როგორიც იყო ”შაბათის შოუზე” წლების წინ. იუმორი განსხვავებული სტილისაა-უფრო თბილისურია, ახლობლური და ალბათ ამიტომ სარგებლობს ასეთი დიდი პოპულარობით. თამამად შეიძლება ჳტქვას, რომ საქართველოს მოსახლეობის უმეტესობა შაბათ-კვირას ”შუა ქალაქს” უყურებს და აზრადაც არ მოსდის ამ დროს სხვა არხზე გადართვა. სასურველია, თუ ტელეკომპანია ”იმედი” არ გაიმეორებს კოლეგების შეცდომებს და არ ”შეახმობს” ამ სერიალს ტელეეკრანს :|
რა არის ქართული გასართობი შოუების პრობლემა? დაუსრულებლობა და ერთფეროვნება :| ჯობია საყვარელი გმირები გენატრებოდნენ, ვიდრე ყელში გყავდნენ ამოსული და მათი დანახვისას პულტს ეძებდე:| მარტივი ფილოსოფიაა, მაგრამ ალბათ პროდიუსერების იმედი რეიტინგის აღდგენისა უფრო ძლიერია.

”კაი გამარჯობა შენი”, ანუ ძირს რუსული თარგმანი!!!

2008-12-05T01:29:00.000-08:00

სექტემბრის დასაწყისიდან კინოთეატრებს ”ამირანი” და ”რუსთაველი” დიდი, ფერადი აფიშა ამშვენებს: ”ყველა ფილმი ქართულ და ინგლისურ ენებზე”. ჩნდება კითხვა-სად გაქრა რუსული გახმოვანების ფილმები, რომლებსაც აგრერიგად მიგვაჩვიეს ბავშვობიდან? თუკი მოვლენათა ჯაჭვს მივყვებით, აგვისტოში განვითარებულ საომარ მოქმედებებამდე მივალთ. კინოთეატრების ეს ნაბიჯი ყველა ქართველმა (და, ალბათ, არაქართველმაც) რუსული აგრესიის მიმართ გამოთქმულ პროტესტად მიიღო. ამ საქციელის პოლიტიკურ ნაბიჯად აღქმა ნათლად გვაჩვენებს სიტუაციის სულელურ კომიკურობას: თუკი რუსული საყოფაცხოვრებო პროდუქცია მაინც შემოდის ქართულ ბაზარზე და დილაობით რუსულ ”ჰერკულესს” ვიხარშავთ, რატომ ვრცელდება ეს აკრძალვა მაინცდამაინც კულტურაზე? ომი ყოველთვის რამდენიმე ამბიციური პოლიტიკოსის მიზნების და პრეტენზიების გამო იწყება და არ შეიძლება მან ერთა შორის კულტურულ ურთიერთობაზე მოახდინოს გავლენა.
ამ საკითხთან დაკავშირებით გაზეთისთვის ინტერვიუ ჩავწერე კინოთეატრ ”რუსთაველის” მარკეტინგის გენერალურ დირექტორთან. მან განაცხადა, რომ რუსულად გახმოვანებული ფილმების აკრძალვა იყო მხოლოდ მორიგი მარკეტინგული სვლა, მაყურებლისგან წამოსული მოთხოვნა და არანაირ პოლიტიკურ ზეწოლას ადგილი არ ჰქონია: ”თან ისმევა მარტივი კითხვა: რატომაც არა? ნებისმიერ განვითარებულ ქვეყანაში ფილმები გადის მშობლიურ ენაზე, რატომ უნდა იყოს ჩვენთან რუსულად?”
მართებული კითხვაა, მაგრამ ჯეიმს ბონდის მიერ წარმოთქმულ ”კაი გამარჯობა შენი”-სთან დიდი ხნის განმავლობაში მოგვიწევს შეგუება...

ბლაჰ :|

2008-11-25T09:49:00.000-08:00

მზემ, სულ კარგად იყავითო, და რამდენიმეთვიანი შვებულება აიღო :| ნუ, რას ვერჩით, მთელი წელი პატიოსნად იმუშავა და დაისვენოს ცოტა, მაგრამ რა აიტანს ნაცრისფერ ზამთარს :|
ცხოვრება მეზარება:|
დილით გაღვიძება და ახალი დღის დაწყება მეზარება :|
ათ საათზე გათენება და ექვს საათზე დაღამება მეზარება :|
ზამთრის მუდმივი სურდო მეზარება :|
დამატებითი ჯემპრები და თბილი ტანსაცმელი მეზარება :|
გაყინული თითები და ცხვირი მეზარება :|
უფოთლო ხეები და მობუზული ბეღურები მეზარება :|
ჩაშავებულპალტოიანი თბილისელები მეზარება :|
უაზროდ გამთბარი ან, პირიქით, გაყინული აუდიტორიები მეზარება :|
ცხელ ჭიქაზე შემოჭდობილი ხელები და ყავის თბილი ანაორთქლიც მეზარება :|
ახალი წელი მეზარება :|
ამდენი მეზარებაც მეზარება!!!
მეზარება და მორჩა :(
ზამთრის განწყობას ტავტოლოგია უხდება და არავინ არ შემეკამათოს!!!
massive attack-dissolved girl
ესაა ჩემი უახლოესი 4 თვის ცხოვრების საუნდთრეკი :(

”მეოთხე ხელისუფლება” და მეექვსე კორპუსი

2008-11-21T02:16:00.000-08:00

რა პროფესიის წარმომადგენლები განიცდიან დღეს ყველაზე მძაფრ კრიტიკას? რა თქმა უნდა, ჟურნალისტები!!! განურჩევლად ამ საკითხში განსწავლულობისა და ობიექტურობისა, პროფესიისა და ასაკისა თითქმის ყველა ქართველი ჟურნალისტების დაბალ დონეზე, ცუდ მეტყველებასა და პროფესიონალიზმის ნაკლებობაზე საუბრობს. იმის თქმა არ მინდა, რომ ქართული მედია ყვავის და ცილს ტყუილუბრალოდ წამებენ. სიტუაცია მართლაც სავალალოა :| მაგრამ ასეთივე და უარესი სიტუაციაა სხვა სფეროებშიც, თუმცა ჯოხი, ძირითადად, მასმედიის წარმომადგენლებზე ტყდება.
ნუთუ ნაკლები არაპროფესიონალი და ცუდი სპეციალისტებით არის გამოტენილი ბანკები? ნუთუ პედაგოგები და ლექტორები უმაღლესი დონისანი არიან? ნუთუ ქართველი არქიტექტორების შენობები რამდენიმე თვეში შემთხვევით ინგრევა და აქ მათი შეცდომები არაფერ შუაშია?
ისინი, უბრალოდ, უფრო ფარულად ეწევიან არაპროფესიონალიზმს:)) მედია კი პირდაპირ არის მოწოდებული იმისთვის, რათა ჩანდეს: ხედავდნენ და კითხულობდნენ. და ის არქიტექტორები, ლექტორები და ბანკის მოხელეები ივიწყებენ საკუთარ ნაკლს და ჟურნალისტების უვიცობაზე ლაპარაკში კარგავენ დროს.
საერთოდაც, სად არის სათავე ამ პრობლემისა? განვიხილოთ ყველასგან გაკრიტიკებული და განადგურებული ჟურნალისტები:))
ავიღოთ ”ქართული მედიის სამჭედლო”, ჩვენი მეექვსე კორპუსი. მიუხედავად იმისა, რომ ჟურნალისტიკის საფუძველს სიტყვისა და აზრის გამოხატვის თავისუფლება წარმოადგენს, ორივეს საკმაოდ ერჩიან მეექვსე კორპუსში, იმ ადგილას, სადაც ყველაზე მეტად უნდა იცავდნენ.ამიტომ ნუ დავასახელებთ კონკრეტულ სახელებსა და გვარებს, ისედაც ყველამ კარგად ვიცით, თუ ვინ რას წარმოადგენს:)) ლექტორები...მძიმე თემაა:)) ჟურნალისტიკაში ძლიერი ლექტორების მძაფრი დეფიციტია. არის რამდენიმე ადამიანი, ვიზეც მთელი მეექვსე კორპუსის სტუდენტობა ძალიან დიდი სიყვარულით საუბრობს. მათი დასახელებაც არ გვინდა, ჩვენ ხომ ესეც კარგად ვიცით:)). მაგრამ ეს ადამიანები რამდენიმე არიან, ლექტორების საერთო რიცხვი კი უფრო დიდია :|
წერა გინდა ისწავლო? პრაქტიკა გინდა მიიღო? მიეჭერი რედაქციებს და ეხვეწე, იქნებ როგორმე დავალება მოგცენ, რათა მიაჩვიო ხელი გაზეთის სტილს. აქედან არავინ არ გაგგზავნის პრაქტიკებზე; არავინ არ დაგტვირთავს საწერი დავალებებით; არავინ არ დაგაძალებს სწორად წარმოთქვა კონკრეტული ასო-ბგერები... თვითგანვითარება და თვითგანათლება!!! ჩნდება კითხვა-რატომ უნდა ვკარგო დრო უნივერსიტეტში სიარულზე? იმიტომ, რომ დიპლომი ავიღო? ისიც ფორმალურად, თორემ ბაკალავირიატის დასრულების მერე რამდენიმე წელი არ გაღირსებენ დიპლომს-ვბეჭდავთო...
ცალკე თემაა ინტელექტმოჭარბებული ხალხის მოსაზრებები-საერთოდაც, რა საჭიროა ჟურნალისტიკაზე სწავლა, ქართული გრამატიკის კარგი ცოდნა და უკვე ჟურნალისტი ხარ და ასე შემდეგ:)). არაა სასაცილო, სატირალია :| ერთ-ერთმა ეკონომისტმა, რომელიც გაზეთში მუშაობს, გამომიცხადა, რომ საერთოდაც უნდა გააუქმონ თქვენი ფაკულტეტი, არაა საჭიროო. ასეთ ადამიანებთან კამათს, საერტოდ, უნდა ვერიდოთ: იდიოტიზმში მათ უფრო დიდი გამოცდილება აქვთ და დაგვჩაგრავენ:)).
მისახედია ჟურნალისტიკის სფერო, ძალიან მისახედი. რეფორმები მეექვსე კორპუსიდან უნდა დაიწყოს. არავინ არ გზრდის კარგ ჟურნალსიტად და მერე პრეტენზიები უხვად აქვთ, მთელი ოთხი წელი სხვის კრიტიკას გაჩვევენ და საკუთარ ნაკლზე ყურადღების გამახვილებას არ გაძალებენ. ოჰ,ისევ ეს თვითგანათლება :|:|.
აღარაფერს დავწერ სწავლის სისტემაზე-ცხრილებზე, კრედიტებზე, საგნებზე, ჯგუფებზე...უნივერსიტეტის თითოეულმა სტუდენტმა იცის, რეალურად რა დგას ამ სიტყვების მიღმა და არა ის, რაც გონიათ სხვა, მოწესრიგებული სასწავლებლების სტუდენტებს.
ბნელა ჩვენთან, ძალიან ბნელა :(:(